aku taktau mcm mna nak ckp kt hang. aku takut bila aku ckp hang ckp aku ungkit apa yang dah aku buat utk hang. mcm tak ikhlas. tp aku ngaku smua yg aku buat utk hang, smua yg aku tolong hang sbb mmg aku nk buat & aku rasa gembira bila dpt tolong hang sbg kawan. cuma dlm masa 4 bulan kebelakangan ni aku rasa mcm apa yg aku buat takde mna.mmg hang ckp apa yg aku dah tolong hang, hang takkan lupa. tp bg aku, aku rasa lain, aku rasa ada sesuatu yg sangat salah aku dah buat kat hang sbb aku nmpak hang dah lain.
mungkin hang tak rasa tp aku rasa sbb aku nmpak. rasa tak seronok nak datang keje bila kita nampak kawan yg pernah rapat dgn kita dan kita percaya sgt2 dan kita rasa lapang nak becerita tiba2 dah lain. dah taknak bertegur sapa.
entahlah rasa tak seronok, rasa terpinggir, rasa kosong bila dekat opis bila tertanya2 kenapa hang boleh tegur orang lain, tp bukan aku mcm dulu2.
aku takminta byk, cuma aku minta tegur & jmpa mcm biasa balik mcm dulu2.
kadang2 aku ok, cuma kadang2 aku rasa kenapa smua ni terjadi bila kita letak kepercayaan kt seseorang kawan dan ceritakan sesuatu yg terlalu peribadi dkt dia (sbb kita takdpt nk kongsi dgn orang lain) cuma supaya dia lebih tahu siapa kita dan memahami dan tak terkejut nnti, tp semuanya jadi tak spt yg kita harapkan.
aku cuba pilih jalan yg betul, dan aku hampir2 menemuinya bila aku ada kawan yg bg semangat mcm hang tp sekarang aku rasa aku taktahu kenapa aku dibiarkan tanpa arah tuju.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment